Περαστικά ...Μαρία...

www.mariatweety.blogspot.com

Ικεσία

Άπνοο χώμα χαμένο στο σύμπαν

ειν’ το θνητό μου σώμα

χωρίς του κυρίου το άπειρο φως

δέντρο άνευ καρπού η καρδιά μου

χαμένος μισθός

Χωρίς εσένα η ζωή μου πνοή μου

ανθός παγωμένος πεσμένος στη γη

χωρίς του φωτός σου τη χάρη

Εσύ είσαι ήλιος κι εγώ το φεγγάρι

εσύ είσαι αλήθεια αιώνια ζωή

Δρόμος αδιέξοδος με πλήθος κωλύματα

μακριά σου η ζωή στεγνή και πικρή

στο σκοτάδι μ οδηγούνε τα βήματα

σκουπίδια τα πλούτη τα χρήματα

αν δεν είσαι πατέρας μου εσύ

Που να στρέψω το βλέμμα μου κύριε

της καρδιάς τα σπασμένα φτερά

για τα τόσα πολλά μου αμαρτήματα

της ψυχής και του σώματος κρίματα

να κρυφτώ και να κλάψω πικρά

Άλογο όν χαμένο στη νύχτα είμαι θέ μου

έλα συ και ζωή χάρισε μου

Τετέλεστε

Στ' αγκάθινό σου το στεφάνι
Καθάριο το αίμα σου
Στο πρόσωπο σου κόκκινα στολίδια
οι πληγές σου
Σιωπή τα χείλη σου
Μπορείς και κουβαλάς όλων τα λάθη
Μπορείς να κουβαλάς τόση αγάπη

Το σταυρό μου σήκωσες
Το σώμα σου το καθάριο πλήγωσες
τα ιμάτια σου μοίρασαν
Γυμνός με κοίταξες
Και όταν δίψασες χολή και ξίδι
τα χείλη σου πικρά στου Άδη το ταξίδι

Τον πόνο σου έπνιξες στην αγάπη
μ ένα σου δάκρυ
Με συγχώρησες κι ας μην άξιζα
Για μένα μίλησες
Για σένα σιωπή το στόμα σου
Κι εγώ στον κλήρο το χιτώνα σου
Στου θανάτου το απάντημα
Κραυγή το στόμα σου

Τετέλεστε

Το νόημα της ζωής

Ένας καθηγητής φιλοσοφίας εμφανίστηκε στην τάξη του με ένα μεγάλο χάρτινο κουτί. Χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα άδειο γυάλινο βάζο και άρχισε να το γεμίζει με μικρές πέτρες. Οι μαθητές τον κοιτούσαν με απορία. Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο ρώτησε:
- Είναι γεμάτο το βάζο;
Και οι μαθητές απάντησαν:
- Ναι, είναι γεμάτο.
Αυτός χαμογέλασε και χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με μικρά βότσαλα και άρχισε να γεμίζει το βάζο, το κούνησε λίγο και τα βότσαλα κύλησαν και γέμισαν τα κενά μεταξύ των πετρών. Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο, ρώτησε:
- Είναι γεμάτο το βάζο;
Και οι μαθητές απάντησαν:
- Ναι, είναι γεμάτο.
Αυτός χαμογέλασε πάλι και χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με άμμο και άρχισε να την αδειάζει μέσα στο βάζο. Η άμμος χύθηκε και γέμισε όλα τα κενά μεταξύ των πετρών και των βότσαλων. Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο, ρώτησε:
- Είναι γεμάτο το βάζο;
Οι μαθητές δίστασαν για λίγο, αλλά απάντησαν:
- Ναι, είναι γεμάτο.
Αυτός χαμογέλασε πάλι και χωρίς να μιλήσει πήρε από την χάρτινη κούτα δύο μπουκάλια μπύρες και άρχισε να τα αδειάζει μέσα στο βάζο. Τα υγρά γέμισαν όλο το υπόλοιπο κενό του βάζου. Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο, ρώτησε:
- Είναι γεμάτο το βάζο;
Οι μαθητές αυτή τη φορά γέλασαν και είπαν:
- Ναι, είναι γεμάτο.
- Τώρα, λέει ο καθηγητής, θέλω να θεωρήσετε ότι το βάζο αυτό αντιπροσωπεύει τη ζωή σας. Οι πέτρες είναι τα πιο σημαντικά στη ζωή σας, οικογένεια, ο σύντροφός σας, τα παιδιά σας, η υγεία σας, οι καλοί σας φίλοι. Είναι τόσο σημαντικά που ακόμα κι αν όλα τα υπόλοιπα λείψουν, η ζωή σας θα εξακολουθήσει να είναι γεμάτη. Τα βότσαλα είναι τα άλλα πράγματα που έρχονται στη ζωή μας, όπως οι σπουδές, η δουλειά μας, το σπίτι μας, το αυτοκίνητό μας, τα στερεοφωνικά μας. Αν αυτά τα βάλετε πρώτα στο βάζο δεν θα υπάρχει χώρος για τις πέτρες, τα σημαντικά της ζωής. Η άμμος είναι όλα τα υπόλοιπα, τα πολύ μικρά της ζωής. Αν βάλεις πρώτα άμμο στο βάζο, δεν θα υπάρχει χώρος ούτε για τις πέτρες αλλά ούτε για τα βότσαλα. Το βάζο είναι η ζωή σας. Αν ξοδεύετε χρόνο και δύναμη για μικρά πράγματα, δεν θα βρείτε ποτέ χρόνο για τα πιο σημαντικά. Ξεχωρίστε ποια είναι τα πιο σημαντικά για την ευτυχία σας. Μιλήστε με τους γονείς σας, παίξτε με τα παιδιά σας, απολαύστε τη σύντροφό σας, προσέξτε την υγεία σας, χαρείτε με τους φίλους σας. Πάντα θα υπάρχει χρόνος για γνώση και σπουδές, πάντα θα υπάρχει χρόνος για εργασία, πάντα θα υπάρχει χρόνος για να φτιάξετε το σπίτι σας, το αυτοκίνητό σας, τα στερεοφωνικά σας. Όμως να φροντίσετε για τις πέτρες πρώτα. Ξεχωρίστε τις προτεραιότητες.
Οι μαθητές είχαν μείνει άφωνοι. Ένας όμως ρώτησε:
-Καλά, η μπύρα τι αντιπροσωπεύει;
Ο καθηγητής γελώντας του απαντά:
- Χαίρομαι που ρωτάς. Θα σας πω. Δεν έχει σημασία πόσο γεμάτη είναι η ζωή σας, δεν έχει σημασία πόσο στριμωγμένος είσαι, γιατί πρέπει να ξέρεις ότι πάντα θα υπάρχει λίγος χώρος για δυό μπυρίτσες!

ΑΣΗΜΩΝΗΣ

Χριστούγεννα
τι ωραία λέξη στα αυτιά των παιδιών και καμιά φορά και των μεγάλων
Και λέω καμιά φορά γιατί σήμερα έχουμε χάσει τη μαγεία έχουμε αρκεστεί στο ότι Χριστούγεννα
είναι ψώνια δώρο και τίποτα άλλο
άραγε γεννιέται αλήθεια ο ΧΡΙΣΤΟΣ
Πως να γεννηθεί αφού πρέπει μέσα μας να γεννηθεί
και πως να γεννηθεί αφού η δεν πιστεύουμε πια σε τίποτα δεν κάνουμε τίποτα
μόνο ρεπό και ψώνια δεν γεμίζουν την ψυχή
χρειάζεται και λίγο μαγεία λίγο παραμύθι

χρειάζεται να γίνουμε και λίγο παιδιά

όπως και να έχει ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.

Θυμός

Ω σεις που μου γεννήσατε

Στο βλέμμα μου την πίκρα

Εσείς που κοιταχτήκατε

στα μάτια μεταξύ σας

Και γνέψατε κρυφά θαρρείς

δε θα ‘βλεπε η ψυχή μου

τον θάνατο να αφήσετε

στις γειτονιές του κόσμου

Γελιέστε αν νομίσατε

πως χάθηκε η ελπίδα

πως τάχα όλοι σκύψαμε

με φόβο το κεφάλι

και δικιά σας η

πνοή ανάσα μας θα γίνει

Εχουμε ασίγαστη καρδιά

και στην ψυχή μας πίστη

το βλέμμα θα σηκώσουμε

μαζί τα αναστημά μας

και ποταμοί θα γίνουμε

που θα σας παρασύρουν

Και σαν σκεφτείτε λογικά

θα δώσετε τη λύση

μα σαν θελήσετε ξανά

τη νοιώτη μας στα μαύρα

Να πάτε ήρθε η ώρα σας

στο δρόμο της καρδιάς σας

Ανάσταση των νεκρών

13Δεν θέλω δε να αγνοήτε, αδελφοί, περί των κεκοιμημένων, διά να μη λυπήσθε καθώς και οι λοιποί οι μη έχοντες ελπίδα.

14 Διότι εάν πιστεύωμεν ότι ο Ιησούς απέθανε και ανέστη, ούτω και ο Θεός τους κοιμηθέντας διά του Ιησού θέλει φέρει μετ' αυτού.

15 Διότι τούτο σας λέγομεν διά του λόγου του Κυρίου, ότι ημείς οι ζώντες, όσοι απομένομεν εις την παρουσίαν του Κυρίου, δεν θέλομεν προλάβει τους κοιμηθέντας· Α' Κορ 15:22, Α' Κορ 15:51

16 επειδή αυτός ο Κύριος θέλει καταβή απ' ουρανού με κέλευσμα, με φωνήν αρχαγγέλου και με σάλπιγγα Θεού, και οι αποθανόντες εν Χριστώ θέλουσιν αναστηθή πρώτον, Μτ 24:31, Α' Κορ 15:52, Β' Θεσ 1:7

17 έπειτα ημείς οι ζώντες όσοι απομένομεν θέλομεν αρπαχθή μετ' αυτών εν νεφέλαις εις απάντησιν του Κυρίου εις τον αέρα, και ούτω θέλομεν είσθαι πάντοτε μετά του Κυρίου.

18 Λοιπόν παρηγορείτε αλλήλους με τους λόγους τούτους.

Κάνοντας βόλτα στο ίντερνετ συναντώ σε μεγάλο ποσοστό νέους ανθρώπους να μιλάνε με μίσος και απέχθεια για την εκκλησία
Δεν τους αδικώ
Απλά θα ήθελα να πω πώς άλλο εκκλησία άλλο θρησκεία άλλο θεός
Ας ψαχτούμε μέσα μας και ας γίνουμε η εκκλησία του δικού μας θεού
ας σκεφτούμε και ας αποφασίσουμε εν ψυχρώ τι θέλουμε απ τη ζωή μας
τι κάνουμε και πόσο γνωρίζουμε τα λάθη μας

και μετά ας λοιδορούμε
ο πρώτος αναμάρτητος ας ρίξει το λίθο ..

Ας κάνουμε προσπάθεια να την κάνουμε σωστή
όσοι πιστεύουν
Για τους άλλους... είναι ελεύθεροι να πράξουν ότι θέλουν