Θυμός

Ω σεις που μου γεννήσατε

Στο βλέμμα μου την πίκρα

Εσείς που κοιταχτήκατε

στα μάτια μεταξύ σας

Και γνέψατε κρυφά θαρρείς

δε θα ‘βλεπε η ψυχή μου

τον θάνατο να αφήσετε

στις γειτονιές του κόσμου

Γελιέστε αν νομίσατε

πως χάθηκε η ελπίδα

πως τάχα όλοι σκύψαμε

με φόβο το κεφάλι

και δικιά σας η

πνοή ανάσα μας θα γίνει

Εχουμε ασίγαστη καρδιά

και στην ψυχή μας πίστη

το βλέμμα θα σηκώσουμε

μαζί τα αναστημά μας

και ποταμοί θα γίνουμε

που θα σας παρασύρουν

Και σαν σκεφτείτε λογικά

θα δώσετε τη λύση

μα σαν θελήσετε ξανά

τη νοιώτη μας στα μαύρα

Να πάτε ήρθε η ώρα σας

στο δρόμο της καρδιάς σας

Ανάσταση των νεκρών

13Δεν θέλω δε να αγνοήτε, αδελφοί, περί των κεκοιμημένων, διά να μη λυπήσθε καθώς και οι λοιποί οι μη έχοντες ελπίδα.

14 Διότι εάν πιστεύωμεν ότι ο Ιησούς απέθανε και ανέστη, ούτω και ο Θεός τους κοιμηθέντας διά του Ιησού θέλει φέρει μετ' αυτού.

15 Διότι τούτο σας λέγομεν διά του λόγου του Κυρίου, ότι ημείς οι ζώντες, όσοι απομένομεν εις την παρουσίαν του Κυρίου, δεν θέλομεν προλάβει τους κοιμηθέντας· Α' Κορ 15:22, Α' Κορ 15:51

16 επειδή αυτός ο Κύριος θέλει καταβή απ' ουρανού με κέλευσμα, με φωνήν αρχαγγέλου και με σάλπιγγα Θεού, και οι αποθανόντες εν Χριστώ θέλουσιν αναστηθή πρώτον, Μτ 24:31, Α' Κορ 15:52, Β' Θεσ 1:7

17 έπειτα ημείς οι ζώντες όσοι απομένομεν θέλομεν αρπαχθή μετ' αυτών εν νεφέλαις εις απάντησιν του Κυρίου εις τον αέρα, και ούτω θέλομεν είσθαι πάντοτε μετά του Κυρίου.

18 Λοιπόν παρηγορείτε αλλήλους με τους λόγους τούτους.

Κάνοντας βόλτα στο ίντερνετ συναντώ σε μεγάλο ποσοστό νέους ανθρώπους να μιλάνε με μίσος και απέχθεια για την εκκλησία
Δεν τους αδικώ
Απλά θα ήθελα να πω πώς άλλο εκκλησία άλλο θρησκεία άλλο θεός
Ας ψαχτούμε μέσα μας και ας γίνουμε η εκκλησία του δικού μας θεού
ας σκεφτούμε και ας αποφασίσουμε εν ψυχρώ τι θέλουμε απ τη ζωή μας
τι κάνουμε και πόσο γνωρίζουμε τα λάθη μας

και μετά ας λοιδορούμε
ο πρώτος αναμάρτητος ας ρίξει το λίθο ..

Ας κάνουμε προσπάθεια να την κάνουμε σωστή
όσοι πιστεύουν
Για τους άλλους... είναι ελεύθεροι να πράξουν ότι θέλουν

Τα μάτια της καρδιάς.

καλοκαίρι εποχή διακοπών
όλοι έχουμε ανάγκη από μια μικρή αλλαγή από ένα διάστημα χαλάρωσης
αφού όλο το χρόνο έχουμε γίνει αθλητές δρόμου για να προλάβουμε τις υποχρεώσεις μάς
¨Άραγε αξίζει τον κόπο τόσο τρέξιμο?
για μια δύο εβδομάδες χαράς και ξεκούρασης
μήπως πρέπει η κοινωνία μας να δει τις πραγματικές μας ανάγκες και ο αγώνας μας να είναι
μόνο γι αυτές.
Ας μην μας φορτώνει με ενοχές και κόμπλεξ και μας οδηγεί να φτάσουμε τους πολύ πάνω από εμάς στο χρήμα και στη δόξα
ας μας αφήσουν ήσυχους και ας μας φορτώσουν αγάπη ειρήνη και ηρεμία την έχουμε ανάγκη
δεν μας φτάνουν οι διακοπές πιά.
ας κοιτάξουμε με την καρδιά μας γύρω μας ας δούμε τη ματαιότητα της ύλης κι άς
ξεκινήσουμε μια νέα αρχή ζητώντας τον πλούτο του πνεύματος
κι όταν είμαστε διακοπές και τον υπόλοιπο καιρό με τα μάτια της καρδιάς.

μιά καλή και τρυφερή ανάρτηση Ο μικρός βοσκός ......

Ο κύριός μου

Μαύρο το άτι

μαύρος καβαλάρης

ψηλά η ρομφαία

δεν θα με πάρεις

ο κύριός μου θα σταθεί

στα σκαλιά

σαν άνεμος θα φυσήξει

θα ανεμίσει η μαύρη

μπέρτα σου

και τ άλογό σου θα σκιαχτεί

θα τρέξει κοντά στον Κύριό του

και σύ θα φύγεις

για πάντα θα χαθείς

γιατί ο κύριός μου είναι δυνατός

ο κύριός μου είναι θεός

κι εγώ θα πέσω καταγής

το μάτι μου δε θα σηκώσω

να μην καεί απ τη ντροπή

ου χρόνια τώρα τον σταύρωσα

αμέτρητες φορές

που νερό δεν του ‘δωσα

τροφή ,ιμάτια γυμνό τον άφησα

έλεος δεν έκανα θύμωσα, οργίστηκα

απίστησα, αμφέβαλα

για την αγάπη του την τόση

θα κλάψω πικρά σφόδρα

θα λυπηθώ θα ζητήσω συχώρεση

μήπως καθαρισθώ και το χέρι

του απλώσει

τη ζωή μου χαρίσει

Κύριέ μου θεέ μου

Φως αλήθειας ο λόγος

Έλα ντύσε με άσπρα

Και στη δόξα σου δώς μου

Δούλου θέση να ζήσω

Πρόσφατα βγήκα αλώβητος

απο ατύχημα που μόνο

ο θεός μπορεί να σε βγάλει

Συγνώμη

Υπήρξε κάποιο πρόβλημα με τα σχόλια στη σελίδα ζητάω συγνώμη απο όλους το πρόβλημα διορθώθηκε

Είμαστε άξιοι της μοίρας μας .

Τρέχουμε πίσω απ τους πολιτικούς που μας υποτιμούν τη νοημοσύνη

Που κάνουν νόμους να παραγράφονται τα αδικά τους

Μόλις αλλάξει η βουλή

Που κλέβουν το ψωμί μας και

Που μας πεθαίνουν κάθε μέρα

Και εμείς τρέχουμε πάλι κοντά τους έχοντας ελπίδα

Πως μπορούν να μας σώσουν

Τελικά από ότι κατάλαβα με τους πολιτικούς έχουμε κοινά

Βαθιά στην καρδιά μας όλοι θέλουμε να ήμασταν

αυτοί

να κλέβουμε να περνάμε καλά και να μην μας πειράζει κανένας

τους βλέπουμε σαν σταρ

ζηλεύουμε τη ζωή τους

Κι όλα αυτά τα κάνουμε χωρίς να ντρεπόμαστε .

Την ντροπή και το ότι είμαστε στον εικοστό αιώνα

τη θυμόμαστε μόνο όταν μας ζητηθεί να μιλήσουμε ,

να ασχοληθούμε με το θεό

εκεί θυμόμαστε ότι υπάρχουν ιερείς αμαρτωλοί!

κλέφτες ,πόρνοι

εκεί ανοίγουν τα μάτια μας και γινόμαστε ηθικοί

άγιοι με φωτοστέφανο ..

εκεί δεν θέλουμε να προσπαθήσουμε

ούτε κάν να κοιτάξουμε

τελικά είμαστε άξιοι της μοίρας μας

κι ας μην το βλέπουμε

πιστεύετε στο θεό ?

πιστεύετε στο θεό ?
τι είναι ο θεός για σάς?