Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου 2010

Ικεσία


Άπνοο χώμα χαμένο στο σύμπαν

ειν’ το θνητό μου σώμα

χωρίς του κυρίου το άπειρο φως

δέντρο άνευ καρπού η καρδιά μου

χαμένος μισθός


Χωρίς εσένα η ζωή μου πνοή μου

ανθός παγωμένος πεσμένος στη γη

χωρίς του φωτός σου τη χάρη

Εσύ είσαι ήλιος κι εγώ το φεγγάρι

εσύ είσαι αλήθεια αιώνια ζωή


Δρόμος αδιέξοδος με πλήθος κωλύματα

μακριά σου η ζωή στεγνή και πικρή

στο σκοτάδι μ οδηγούνε τα βήματα

σκουπίδια τα πλούτη τα χρήματα

αν δεν είσαι πατέρας μου εσύ


Που να στρέψω το βλέμμα μου κύριε

της καρδιάς τα σπασμένα φτερά

για τα τόσα πολλά μου αμαρτήματα

της ψυχής και του σώματος κρίματα

να κρυφτώ και να κλάψω πικρά


Άλογο όν χαμένο στη νύχτα είμαι θέ μου

έλα συ και ζωή χάρισε μου

Παρασκευή, 2 Απριλίου 2010

Τετέλεστε


Στ' αγκάθινό σου το στεφάνι
Καθάριο το αίμα σου
Στο πρόσωπο σου κόκκινα στολίδια
οι πληγές σου
Σιωπή τα χείλη σου
Μπορείς και κουβαλάς όλων τα λάθη
Μπορείς να κουβαλάς τόση αγάπη

Το σταυρό μου σήκωσες
Το σώμα σου το καθάριο πλήγωσες
τα ιμάτια σου μοίρασαν
Γυμνός με κοίταξες
Και όταν δίψασες χολή και ξίδι
τα χείλη σου πικρά στου Άδη το ταξίδι

Τον πόνο σου έπνιξες στην αγάπη
μ ένα σου δάκρυ
Με συγχώρησες κι ας μην άξιζα
Για μένα μίλησες
Για σένα σιωπή το στόμα σου
Κι εγώ στον κλήρο το χιτώνα σου
Στου θανάτου το απάντημα
Κραυγή το στόμα σου

Τετέλεστε

Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2010

Το νόημα της ζωής



Ένας καθηγητής φιλοσοφίας εμφανίστηκε στην τάξη του με ένα μεγάλο χάρτινο κουτί. Χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα άδειο γυάλινο βάζο και άρχισε να το γεμίζει με μικρές πέτρες. Οι μαθητές τον κοιτούσαν με απορία. Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο ρώτησε:
- Είναι γεμάτο το βάζο;
Και οι μαθητές απάντησαν:
- Ναι, είναι γεμάτο.
Αυτός χαμογέλασε και χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με μικρά βότσαλα και άρχισε να γεμίζει το βάζο, το κούνησε λίγο και τα βότσαλα κύλησαν και γέμισαν τα κενά μεταξύ των πετρών. Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο, ρώτησε:
- Είναι γεμάτο το βάζο;
Και οι μαθητές απάντησαν:
- Ναι, είναι γεμάτο.
Αυτός χαμογέλασε πάλι και χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με άμμο και άρχισε να την αδειάζει μέσα στο βάζο. Η άμμος χύθηκε και γέμισε όλα τα κενά μεταξύ των πετρών και των βότσαλων. Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο, ρώτησε:
- Είναι γεμάτο το βάζο;
Οι μαθητές δίστασαν για λίγο, αλλά απάντησαν:
- Ναι, είναι γεμάτο.
Αυτός χαμογέλασε πάλι και χωρίς να μιλήσει πήρε από την χάρτινη κούτα δύο μπουκάλια μπύρες και άρχισε να τα αδειάζει μέσα στο βάζο. Τα υγρά γέμισαν όλο το υπόλοιπο κενό του βάζου. Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο, ρώτησε:
- Είναι γεμάτο το βάζο;
Οι μαθητές αυτή τη φορά γέλασαν και είπαν:
- Ναι, είναι γεμάτο.
- Τώρα, λέει ο καθηγητής, θέλω να θεωρήσετε ότι το βάζο αυτό αντιπροσωπεύει τη ζωή σας. Οι πέτρες είναι τα πιο σημαντικά στη ζωή σας, οικογένεια, ο σύντροφός σας, τα παιδιά σας, η υγεία σας, οι καλοί σας φίλοι. Είναι τόσο σημαντικά που ακόμα κι αν όλα τα υπόλοιπα λείψουν, η ζωή σας θα εξακολουθήσει να είναι γεμάτη. Τα βότσαλα είναι τα άλλα πράγματα που έρχονται στη ζωή μας, όπως οι σπουδές, η δουλειά μας, το σπίτι μας, το αυτοκίνητό μας, τα στερεοφωνικά μας. Αν αυτά τα βάλετε πρώτα στο βάζο δεν θα υπάρχει χώρος για τις πέτρες, τα σημαντικά της ζωής. Η άμμος είναι όλα τα υπόλοιπα, τα πολύ μικρά της ζωής. Αν βάλεις πρώτα άμμο στο βάζο, δεν θα υπάρχει χώρος ούτε για τις πέτρες αλλά ούτε για τα βότσαλα. Το βάζο είναι η ζωή σας. Αν ξοδεύετε χρόνο και δύναμη για μικρά πράγματα, δεν θα βρείτε ποτέ χρόνο για τα πιο σημαντικά. Ξεχωρίστε ποια είναι τα πιο σημαντικά για την ευτυχία σας. Μιλήστε με τους γονείς σας, παίξτε με τα παιδιά σας, απολαύστε τη σύντροφό σας, προσέξτε την υγεία σας, χαρείτε με τους φίλους σας. Πάντα θα υπάρχει χρόνος για γνώση και σπουδές, πάντα θα υπάρχει χρόνος για εργασία, πάντα θα υπάρχει χρόνος για να φτιάξετε το σπίτι σας, το αυτοκίνητό σας, τα στερεοφωνικά σας. Όμως να φροντίσετε για τις πέτρες πρώτα. Ξεχωρίστε τις προτεραιότητες.
Οι μαθητές είχαν μείνει άφωνοι. Ένας όμως ρώτησε:
-Καλά, η μπύρα τι αντιπροσωπεύει;
Ο καθηγητής γελώντας του απαντά:
- Χαίρομαι που ρωτάς. Θα σας πω. Δεν έχει σημασία πόσο γεμάτη είναι η ζωή σας, δεν έχει σημασία πόσο στριμωγμένος είσαι, γιατί πρέπει να ξέρεις ότι πάντα θα υπάρχει λίγος χώρος για δυό μπυρίτσες!

ΑΣΗΜΩΝΗΣ