ΝΗΣΤΕΙΑ ΗΣΑΙΑΣ ΚΕΦ 1(11-20)

Τίνα χρείαν έχω του πλήθους των θυσιών σας; λέγει Κύριος· κεχορτασμένος είμαι από ολοκαυτωμάτων κριών και από πάχους των σιτευτών και δεν ευαρεστούμαι εις αίμα ταύρων ή αρνίων ή τράγων.
12 Όταν έρχησθε να εμφανισθήτε ενώπιόν μου, τις εζήτησεν εκ των χειρών σας τούτο, να πατήτε τας αυλάς μου;
13 Μη φέρετε πλέον, ματαίας προσφοράς το θυμίαμα είναι βδέλυγμα εις εμέ τας νεομηνίας και τα σάββατα, την συγκάλεσιν των συνάξεων, δεν δύναμαι να υποφέρω, ανομίαν και πανηγυρικήν σύναξιν.
14 Τας νεομηνίας σας και τας διατεταγμένας εορτάς σας μισεί η ψυχή μου είναι φορτίον εις εμέ εβαρύνθην να υποφέρω.
15 Και όταν εκτείνητε τας χείρας σας, θέλω κρύπτει τους οφθαλμούς μου από σας ναι, όταν πληθύνητε δεήσεις, δεν θέλω εισακούει αι χείρές σας είναι πλήρεις αιμάτων.
16 Λούσθητε, καθαρίσθητε· αποβάλετε την κακίαν των πράξεών σας απ' έμπροσθεν των οφθαλμών μου παύσατε πράττοντες το κακόν,
17 μάθετε να πράττητε το καλόν· εκζητήσατε κρίσιν, κάμετε ευθύτητα εις τον δεδυναστευμένον, κρίνατε τον ορφανόν, προστατεύσατε την δίκην της χήρας
18 Έλθετε τώρα, και ας διαδικασθώμεν, λέγει Κύριος εάν αι αμαρτίαι σας ήναι ως το πορφυρούν, θέλουσι γείνει λευκαί ως χιών εάν ήναι ερυθραί ως κόκκινον, θέλουσι γείνει ως λευκόν μαλλίον.
19 Εάν θέλητε και υπακούσητε, θέλετε φάγει τα αγαθά της γής·
20 εάν όμως δεν θέλητε και αποστατήσητε, θέλετε καταφαγωθή υπό μαχαίρας διότι το στόμα του Κυρίου ελάλησε

ΠΑΛΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΓΙΑ (ΧΟΡΤΟΦΑΓΙΑ-ΚΡΕΑΤΟΦΑΓΙΑ)

και ειπεν ο θεος ιδου δεδωκα υμιν παν χορτον σποριμον σπειρον σπερμα ο εστιν επανω πασης της γης και παν ξυλον ο εχει εν εαυτω καρπον σπερματος σποριμου υμιν εσται εις βρωσιν
και πασι τοις θηριοις της γης και πασι τοις πετεινοις του ουρανου και παντι ερπετω τω ερποντι επι της γης ο εχει εν εαυτω ψυχην ζωης παντα χορτον χλωρον εις βρωσιν και εγενετο ουτως (Γενεσις κεφ.1)

(Γενεσις κεφ.9)
και ο τρομος υμων και ο φοβος εσται επι πασιν τοις θηριοις της γης και επι παντα τα ορνεα του ουρανου και επι παντα τα κινουμενα επι της γης και επι παντας τους ιχθυας της θαλασσης υπο χειρας υμιν δεδωκα
3 και παν ερπετον ο εστιν ζων υμιν εσται εις βρωσιν ως λαχανα χορτου δεδωκα υμιν τα παντα
4 πλην κρεας εν αιματι ψυχης ου φαγεσθε
5 και γαρ το υμετερον αιμα των ψυχων υμων εκζητησω εκ χειρος παντων των θηριων εκζητησω αυτο και εκ χειρος ανθρωπου αδελφου εκζητησω την ψυχην του ανθρωπου
6 ο εκχεων αιμα ανθρωπου αντι του αιματος αυτου εκχυθησεται οτι εν εικονι θεου εποιησα τον ανθρωπον

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α' ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΕΦ Ι Ε 29-58 ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

29 επειδη τι θελουσι καμει οι βαπτιζομενοι υπερ των νεκρων εαν τωοντι οι νεκροι δεν ανασταινωνται δια τι και βαπτιζονται υπερ των νεκρων
30 δια τι και ημεις κινδυνευομεν πασαν ωραν
31 καθ ημεραν αποθνησκω μα την εις εσας καυχησιν μου την οποιαν εχω εν χριστω ιησου τω κυριω ημων
32 εαν κατα ανθρωπον επολεμησα με θηρια εν εφεσω τι το οφελος εις εμε αν οι νεκροι δεν ανασταινωνται ας φαγωμεν και ας πιωμεν διοτι αυριον αποθνησκομεν
33 μη πλανασθε φθειρουσι τα καλα ηθη αι κακαι συναναστροφαι
34 συνελθετε εις εαυτους κατα το δικαιον και μη αμαρτανετε διοτι τινες εχουσιν αγνωσιαν θεου προς εντροπην σας λεγω τουτο
35 αλλα θελει τις ειπει πως ανασταινονται οι νεκροι και με ποιον σωμα ερχονται
36 αφρον εκεινο το οποιον συ σπειρεις δεν ζωογονειται εαν δεν αποθανη
37 και εκεινο το οποιον σπειρεις δεν σπειρεις το σωμα το οποιον μελλει να γεινη αλλα γυμνον κοκκον σιτου τυχον η τινος των λοιπων
38 ο δε θεος διδει εις αυτο σωμα καθως ηθελησε και εις εκαστον των σπερματων το ιδιαιτερον αυτου σωμα
39 πασα σαρξ δεν ειναι η αυτη σαρξ αλλα αλλη μεν σαρξ των ανθρωπων αλλη δε σαρξ των κτηνων αλλη δε των ιχθυων και αλλη των πτηνων
40 ειναι και σωματα επουρανια και σωματα επιγεια πλην αλλη μεν η δοξα των επουρανιων αλλη δε η των επιγειων
41 αλλη δοξα ειναι του ηλιου και αλλη δοξα της σεληνης και αλλη δοξα των αστερων διοτι αστηρ διαφερει αστερος κατα την δοξαν
42 ουτω και η αναστασις των νεκρων σπειρεται εν φθορα ανισταται εν αφθαρσια
43 σπειρεται εν ατιμια ανισταται εν δοξη σπειρεται εν ασθενεια ανισταται εν δυναμει
44 σπειρεται σωμα ζωικον ανισταται σωμα πνευματικον ειναι σωμα ζωικον και ειναι σωμα πνευματικον
45 ουτως ειναι και γεγραμμενον ο πρωτος ανθρωπος αδαμ εγεινεν εις ψυχην ζωσαν ο εσχατος αδαμ εις πνευμα ζωοποιουν
46 πλην ουχι πρωτον το πνευματικον αλλα το ζωικον επειτα το πνευματικον
47 ο πρωτος ανθρωπος ειναι εκ της γης χοικος ο δευτερος ανθρωπος ο κυριος εξ ουρανου
48 οποιος ο χοικος τοιουτοι και οι χοικοι και οποιος ο επουρανιος τοιουτοι και οι επουρανιοι
49 και καθως εφορεσαμεν την εικονα του χοικου θελομεν φορεσει και την εικονα του επουρανιου
50 τουτο δε λεγω αδελφοι οτι σαρξ και αιμα βασιλειαν θεου δεν δυνανται να κληρονομησωσιν ουδε η φθορα κληρονομει την αφθαρσιαν
51 ιδου μυστηριον λεγω προς εσας παντες μεν δεν θελομεν κοιμηθη παντες ομως θελομεν μεταμορφωθη
52 εν μια στιγμη εν ριπη οφθαλμου εν τη εσχατη σαλπιγγι διοτι θελει σαλπισει και οι νεκροι θελουσιν αναστηθη αφθαρτοι και ημεις θελομεν μεταμορφωθη
53 διοτι πρεπει το φθαρτον τουτο να ενδυθη αφθαρσιαν και το θνητον τουτο να ενδυθη αθανασιαν
54 οταν δε το φθαρτον τουτο ενδυθη αφθαρσιαν και το θνητον τουτο ενδυθη αθανασιαν τοτε θελει γεινει ο λογος ο γεγραμμενος κατεποθη ο θανατος εν νικη
55 που θανατε το κεντρον σου που αδη η νικη σου
56 το δε κεντρον του θανατου ειναι η αμαρτια και η δυναμις της αμαρτιας ο νομος
57 αλλα χαρις εις τον θεον οστις διδει εις ημας την νικην δια του κυριου ημων ιησου χριστου 58 ωστε αδελφοι μου αγαπητοι γινεσθε στερεοι αμετακινητοι περισσευοντες παντοτε εις το εργον του κυριου γινωσκοντες οτι ο κοπος σας δεν ειναι ματαιος εν κυριω

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α' ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΕΦ Ι Ε 29-58 ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

29 Επει τί ποιήσουσιν οι βαπτιζόμενοι υπερ των νεκρων; ει ολως νεκροι ουκ εγείρονται, τί και βαπτίζονται υπερ αυτων;
30 τί και ημεις κινδυνεύομεν πασαν ωραν;
31 καθ' ημέραν αποθνήσκω, νη την υμετέραν καύχησιν, αδελφοί, ην εχω εν Χριστω Ιησου τω κυρίω ημων.
32 ει κατα ανθρωπον εθηριομάχησα εν Εφέσω, τί μοι το οφελος; ει νεκροι ουκ εγείρονται, Φάγωμεν και πίωμεν, αυριον γαρ αποθνήσκομεν.
33 μη πλανασθε. Φθείρουσιν ηθη χρηστα ομιλίαι κακαί.
34 εκνήψατε δικαίως και μη αμαρτάνετε, αγνωσίαν γαρ θεου τινες εχουσιν. προς εντροπην υμιν λαλω.
35 Αλλα ερει τις, Πως εγείρονται οι νεκροί; ποίω δε σώματι ερχονται;
36 αφρων, συ ο σπείρεις ου ζωοποιειται εαν μη αποθάνη.
37 και ο σπείρεις, ου το σωμα το γενησόμενον σπείρεις αλλα γυμνον κόκκον ει τύχοι σίτου η τινος των λοιπων.
38 ο δε θεος δίδωσιν αυτω σωμα καθως ηθέλησεν, και εκάστω των σπερμάτων ιδιον σωμα.
39 ου πασα σαρξ η αυτη σάρξ, αλλα αλλη μεν ανθρώπων, αλλη δε σαρξ κτηνων, αλλη δε σαρξ πτηνων, αλλη δε ιχθύων.
40 και σώματα επουράνια, και σώματα επίγεια. αλλα ετέρα μεν η των επουρανίων δόξα, ετέρα δε η των επιγείων.
41 αλλη δόξα ηλίου, και αλλη δόξα σελήνης, και αλλη δόξα αστέρων. αστηρ γαρ αστέρος διαφέρει εν δόξη.
42 Ουτως και η ανάστασις των νεκρων. σπείρεται εν φθορα, εγείρεται εν αφθαρσία. 43 σπείρεται εν ατιμία, εγείρεται εν δόξη. σπείρεται εν ασθενεία, εγείρεται εν δυνάμει.
44 σπείρεται σωμα ψυχικόν, εγείρεται σωμα πνευματικόν. ει εστιν σωμα ψυχικόν, εστιν και πνευματικόν.
45 ουτως και γέγραπται, Εγένετο ο πρωτος ανθρωπος Αδαμ εις ψυχην ζωσαν. ο εσχατος Αδαμ εις πνευμα ζωοποιουν.
46 αλλ ου πρωτον το πνευματικον αλλα το ψυχικόν, επειτα το πνευματικόν.
47 ο πρωτος ανθρωπος εκ γης χοϊκός, ο δεύτερος ανθρωπος εξ ουρανου.
48 οιος ο χοϊκός, τοιουτοι και οι χοϊκοί, και οιος ο επουράνιος, τοιουτοι και οι επουράνιοι.
49 και καθως εφορέσαμεν την εικόνα του χοϊκου, φορέσομεν και την εικόνα του επουρανίου.
50 Τουτο δέ φημι, αδελφοί, οτι σαρξ και αιμα βασιλείαν θεου κληρονομησαι ου δύναται, ουδε η φθορα την αφθαρσίαν κληρονομει.
51 ιδου μυστήριον υμιν λέγω. πάντες ου κοιμηθησόμεθα, πάντες δε αλλαγησόμεθα, 52 εν ατόμω, εν ριπη οφθαλμου, εν τη εσχάτη σάλπιγγι. σαλπίσει γάρ, και οι νεκροι εγερθήσονται αφθαρτοι, και ημεις αλλαγησόμεθα.
53 δει γαρ το φθαρτον τουτο ενδύσασθαι αφθαρσίαν και το θνητον τουτο ενδύσασθαι αθανασίαν.
54 οταν δε το φθαρτον τουτο ενδύσηται αφθαρσίαν και το θνητον τουτο ενδύσηται αθανασίαν, τότε γενήσεται ο λόγος ο γεγραμμένος, Κατεπόθη ο θάνατος εις νικος.
55 που σου, θάνατε, το νικος; που σου, θάνατε, το κέντρον;
56 το δε κέντρον του θανάτου η αμαρτία, η δε δύναμις της αμαρτίας ο νόμος.
57 τω δε θεω χάρις τω διδόντι ημιν το νικος δια του κυρίου ημων Ιησου Χριστου.
58 Ωστε, αδελφοί μου αγαπητοί, εδραιοι

επιστολη προς τιμοθεον α΄ κεφ4 (1-5) αρχαίο κείμενο

1Το δε πνευμα ρητως λέγει οτι εν υστέροις καιροις αποστήσονταί τινες της πίστεως, προσέχοντες πνεύμασιν πλάνοις και διδασκαλίαις δαιμονίων,
2 εν υποκρίσει ψευδολόγων, κεκαυστηριασμένων την ιδίαν συνείδησιν,
3 κωλυόντων γαμειν, απέχεσθαι βρωμάτων α ο θεος εκτισεν εις μετάλημψιν μετα ευχαριστίας τοις πιστοις και επεγνωκόσι την αλήθειαν.
4 οτι παν κτίσμα θεου καλόν, και ουδεν απόβλητον μετα ευχαριστίας λαμβανόμενον,
5 αγιάζεται γαρ δια λόγου θεου και εντεύξεως.

Α΄ ΤΙΜΟΘΕΟΝ 4 1-5 (ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ)

1.Αλλά το Πνεύμα ρητά λέει ότι σε υστερινούς καιρούς θα αποστατήσουν μερικοί από την πίστη, προσέχοντας σε πνεύματα πλάνης και σε διδασκαλίες δαιμονίων,
2 με την υποκρισία ψευδολόγων, που έχουν καυτηριασμένη τη δική τους συνείδηση,
3 οι οποίοι εμποδίζουν το γάμο και διατάζουν αποχή από φαγητά, που ο Θεός τα δημιούργησε, για να τα λαβαίνουν με ευχαριστία αυτοί που είναι πιστοί και που έχουν γνωρίσει καλά την αλήθεια.
4 Επειδή κάθε κτίσμα του Θεού είναι καλό και τίποτα δεν είναι απορρίψιμο, όταν λαβαίνεται με ευχαριστία.
5 γιατί αγιάζεται με το λόγο του Θεού και την προσευχή.

Θρησκεία

Θρησκεία για μένα είναι το μόνο φαγητό που δεν καταπίνετε αμάσητοΠερνάς πάντα από την φάση της αμφισβήτησης και προσπαθείς να βρεις απαντήσεις για πολλά ερωτήματα που προκύπτουν Επειδή πάντα οι λεγόμενοι εκπρόσωποι του θεού είναι άνθρωποι και με τα χρόνια γίνονται απλά δημόσιοι υπάλληλοι και εκτελούν τυπικά καθήκοντα ,έρχεται το αναπόφευκτο να γυρίσουν όλα σε λάθος κατεύθυνσηΗ αληθινή θρησκεία είναι μέσα μας και αληθινά ορθόδοξος είναι αυτός που ορθά δοξάζει το θεό .Το ποιος είναι ο σωστός τρόπος το ξέρει μόνο αυτός .Πολλές φορές είχα ακούσει το (πίστευε και μη ερεύνα ) και ήθελα να δω ποιος ήταν αυτός ο θεός που ήταν τόσο απολυταρχικός και έλεγε κάτι τέτοιο διαβάζοντας την γραφή στο αρχαίο κείμενο βρήκα μόνο το (ο ζητών ευρίσκει ) Ακόμη πάντα άκουγα τη λέξη θάνατος και ανακάλυψα ότι δεν αναφέρετε πουθενά σε κανένα από τα τέσσερα ευαγγέλια Πήρα πολλές απαντήσεις που κανείς άλλος δεν μπορούσε να μου δώσει.Έμαθα να μιλώ στον θεό όπως μπορώ εγώ και όχι όπως μου είχαν επιβάλει Από αυτό όμως μέχρι να πω πως δεν υπάρχει θεός είναι μακριά Ο θεός αφού κατοικεί μέσα μας μιλά και μέσα μας Οι φωνές που ακούμε μέσα μας είναι χιλιάδες Ας αποφασίσουμε ποια φωνή είναι του δικού μας θεού και ας κάνουμε αυτό που μας λέει για το καλό μας και την ευτυχία μας .Ο θεός είναι αγάπη δεν τιμωρεί.Αν έχουμε ένα καλό φίλο και μας πει ότι μ αυτό που κάνουμε θα υποφέρουμε και βγει αληθινός μας τιμωρεί όχι βέβαια Ας δούμε το θεό ως ένα καλό φίλο και ας του εμπιστευτούμε τις ανησυχίες μας και αν κάνουμε λάθος? Άραγε θα είναι ο πρώτος φίλος που αλλάξαμε .

Οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι τίμησαν τη σοφία τους με προφητείες για τον Χριστό.

Από CONSTANTINOS1979 στις: Απρίλιος 29th, 2008, 5:25 pm
Μερικές προφητείες τών φιλοσόφων για τον ΧριστόΟ Χριστός δεν ήταν απλώς ο Μεσσίας τών Εβραίων. Ήταν ο Σωτήρας και ο Θεός όλου τού κόσμου. Έτσι προφήτευσαν γι' Αυτόν, όχι μόνο οι Ισραηλίτες, αλλά ΟΛΑ τα έθνη τον ανέμεναν. Και φυσικά προφήτευσαν γι' Αυτόν και οι Έλληνες!Στον διάλογο «Αλκιβιάδης δεύτερος», συμβουλεύει ο (Πλατωνικός) Σωκράτης τον Αλκιβιάδη, που ετοιμαζόταν για μια θυσία: Σωκράτης: «Είναι ανάγκη λοιπόν να περιμένει κανείς μέχρι να μάθει πώς πρέπει στους θεούς και στους ανθρώπους να συμπεριφέρονται» Αλκιβιάδης: «Πότε λοιπόν θάρθει αυτή η ώρα Σωκράτη, και πού είναι αυτός που θα μας διδάξει; Γιατί νομίζω με πολλή χαρά θάβλεπα αυτόν τον άνθρωπο, ποιος είναι». Σωκράτης: «Αυτός που νοιάζεται για σένα, αλλά μου φαίνεται, όπως στον Διομήδη λέει ο Όμηρος ότι η Αθηνά αφαίρεσε την αχλύν, για να ξεχωρίζει καλά τον θεό ή τον άνθρωπο, έτσι και σε σένα πρέπει πρώτον μεν από την ψυχή την αχλύν αφού αφαιρέσει, που τώρα υπάρχει, τότε ήδη να σου προσφέρει αυτά, με τα οποία πρόκειται να γνωρίζεις τι είναι κακό και τι είναι καλό, γιατί τώρα δεν μου φαίνεται πως θα μπορέσεις» Και όχι μόνο ξεκαθαρίζει ότι «περιμένει να έρθει κάποιος μπορεί να μας διδάξει» όσα η φιλοσοφία δεν μπορεί, «κάποιον που ενδιαφέρεται», αλλά επίσης προφητεύει ότι δια του Θεού μόνο γίνεται ο άνθρωπος να απολυτρωθεί από την αμαρτία:«Τοιούτος ουν άλλος ου ραδίως υμίν γενήσεται, ω άνδρες, αλλ’ εάν εμοί πείθησθε, φείσεσθε μου, υμείς δ’ ίσως ταχ’ αν αχθόμενοι, ώσπερ οι νυστάζοντες εγειρόμενοι, κρούσαντες αν με, πειθόμενοι Ανύτω ραδίως αν αποκτείναιτε, είτα τον λοιπόν βίον καθεύδοντες διατελεοίτ’ αν, ει μη τινα άλλον ο Θεός υμίν επιπέμψειε κηδόμενος υμών» (πλάτων Απολ. Σωκρ ιη΄) Σαφέστατα λοιπόν, εδώ ο Σωκράτης, μίλησε για «κάποιον άλλον, που ο Θεός θα στείλει στους ανθρώπους μετά τη δική του εκτέλεση». Λοιπόν, εμείς τα λέμε ή ο Σωκράτης; Αυτός τίμησε τον εαυτό του προφητεύοντας για τον Χριστό. Και όχι μόνο ο Σωκράτης προφήτεψε για τον Χριστό, αλλά και ο Αισχύλος στον «Προμηθέα Δεσμώτη». Όταν ο Χριστός μίλησε στον Παύλο, από τον Προμηθέα Δεσμώτη του μίλησε, και όλα αυτά του θύμισε. Γιατί ο Παύλος ήταν γνώστης των Ελληνικών κειμένων.Πιθανόν ο Παύλος τότε να θυμήθηκε και το εξής απόσπασμα του Προμηθέα Δεσμώτη: Όταν ο Δίας τιμωρεί τον Προμηθέα επειδή ο Προμηθέας έκανε καλό στους ανθρώπους, ενώ οι άλλοι «θεοί» φθονούσαν την ευτυχία τών ανθρώπων, ο Προμηθέας «φτύνει» και τον Δία και τον απεσταλμένο του τον Ερμή, με τα εξής λόγια: «Απλώ λόγω τους πάντας εχθαίρω θεούς». (Αισχ. Προμηθέας δ΄, στ. 975). Εκεί λοιπόν, ο Αισχύλος δια στόματος Ερμή, πετάει την εξής προφητεία στους στίχους 1026-1028:«Σ’ αυτά τα βάσανά σου τέρμα κανένα να μην περιμένεις πριν να φανεί και να θελήσει κάποιος απ’ τους θεούς να πάρει τα βάσανά σου επάνω του και να πάει στον σκοτεινό Άδη στα σκοτεινιασμένα βάθη του Ταρτάρου». Πρόσεξε προφητεία! Προδιέγραψε εδώ ο Αισχύλος, τη βούληση του Θεού Λόγου, του Ιησού Χριστού, να πάρει πάνω του τα βάσανά μας, και να κατεβεί ως τον Άδη με τη σταυρική του θυσία για να μας σώσει! Όμως δεν τελειώνει εδώ το θέμα. Ο Αισχύλος κάνει μια ακόμα πιο εντυπωσιακή προφητεία για τον Ιησού Χριστό, αυτή τη φορά μέσα από τα λόγια του Προμηθέα, σε διάλογό του με την ΠΑΡΘΕΝΑ Ιώ: ΙΩ: «Ποιος είναι που θα σε λύσει χωρίς τη θέληση του Δία;» ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: «Ένας από τους δικούς σου απογόνους πρέπει να είναι». ΙΩ: «Πώς είπες; Αλήθεια δικό μου παιδί θα σ’ απαλλάξει απ’ τα βάσανα;» ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: «Τρίτης γενιάς γέννημα θα είναι μετά από δέκα γενιές». Προσέξτε! Εδώ ο Αισχύλος, σε ανύποπτο χρόνο, δηλώνει ότι από την ΠΑΡΘΕΝΟ θα γεννηθεί μετά από 13 γενιές Ο ΣΩΤΗΡΑΣ, που θα ενεργήσει χωρίς τη θέληση του Δία (!!!) Πότε δηλαδή; Τα 450 - 460 που χωρίζουν την παράσταση του Αισχύλου για τον Προμηθέα Δεσμώτη από τη γέννηση του Ιησού Χριστού, χωράνε ΑΚΡΙΒΩΣ 13 ΓΕΝΙΕΣ.

http://www.phorum.gr/viewtopic.php?f=8&t=120297&st=0&sk=t&sd=a&start=75