ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΉΚΗ ΓΙΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑ

ΙΩΑΝΝΟΥ 11(20-27)
20 Η Μαρθα Λοιπον Καθως Ηκουσεν Οτι Ο Ιησους Ερχεται Υπηντησεν Αυτον Η Δε Μαρια Εκαθητο Εν Τω Οικω
21 Ειπε Λοιπον Η Μαρθα Προς Τον Ιησουν Κυριε Εαν Ησο Εδω Ο Αδελφος Μου Δεν Ηθελεν Αποθανει
22 Πλην Και Τωρα Εξευρω Οτι Οσα Ζητησης Παρα Του Θεου Θελει Σοι Δωσει Ο Θεος
23 Λεγει Προς Αυτην Ο Ιησους Ο Αδελφος Σου Θελει Αναστηθη
24 Λεγει Προς Αυτον Η Μαρθα Εξευρω Οτι Θελει Αναστηθη Εν Τη Αναστασει Εν Τη Εσχατη Ημερα
25 Ειπε Προς Αυτην Ο Ιησους Εγω Ειμαι Η Αναστασις Και Η Ζωη Ο Πιστευων Εις Εμε Και Αν Αποθανη Θελει Ζησει
26 Και Πας Οστις Ζη Και Πιστευει Εις Εμε Δεν Θελει Αποθανει Εις Τον Αιωνα Πιστευεις Τουτο
27 Λεγει Προς Αυτον Ναι Κυριε Εγω Επιστευσα Οτι Συ Εισαι Ο Χριστος Ο Υιος Του Θεου Ο Ερχομενος Εις Τον Κοσμον

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΠ ΠΑΥΛΟΥ ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α ΚΕΦ 5 (23)
3 Αυτος Δε Ο Θεος Της Ειρηνης Ειθε Να Σας Αγιαση Ολοκληρως Και Να Διατηρηθη Ολοκληρον Το Πνευμα Σας Και Η Ψυχη Και Το Σωμα Αμεμπτως Εν Τη Παρουσια Του Κυριου Ημων Ιησου Χριστου

ΙΩΑΝΟΥ ΚΕΦ 8 (51-55)

51 Αληθως Αληθως Σας Λεγω Εαν Τις Φυλαξη Τον Λογον Μου Θανατον Δεν Θελει Ιδει Εις Τον Αιωνα
52 Ειπον Λοιπον Προς Αυτον Οι Ιουδαιοι Τωρα Κατελαβομεν Οτι Δαιμονιον Εχεις Ο Αβρααμ Απεθανε Και Οι Προφηται Και Συ Λεγεις Εαν Τις Φυλαξη Τον Λογον Μου Δεν Θελει Γευθη Θανατον Εις Τον Αιωνα
53 Μηπως Συ Εισαι Μεγαλητερος Του Πατρος Ημων Αβρααμ Οστις Απεθανε Και Οι Προφηται Απεθανον Συ Τινα Καμνεις Σεαυτον
54 Απεκριθη Ο Ιησους Εαν Εγω Δοξαζω Εμαυτον Η Δοξα Μου Ειναι Ουδεν Ο Πατηρ Μου Ειναι Οστις Με Δοξαζει Τον Οποιον Σεις Λεγετε Οτι Ειναι Θεος Σας
55 Και Δεν Εγνωρισατε Αυτον Εγω Ομως Γνωριζω Αυτον Και Εαν Ειπω Οτι Δεν Γνωριζω Αυτον Θελω Εισθαι Ομοιος Σας Ψευστης Αλλα Γνωριζω Αυτον Και Τον Λογον Αυτου Φυλαττω
ΚΟΡΙΝΘΊΟΥΣ Α ΚΕΦ 15(50-55)
Τουτο Δε Λεγω Αδελφοι Οτι Σαρξ Και Αιμα Βασιλειαν Θεου Δεν Δυνανται Να Κληρονομησωσιν Ουδε Η Φθορα Κληρονομει Την Αφθαρσιαν
51 Ιδου Μυστηριον Λεγω Προς Εσας Παντες Μεν Δεν Θελομεν Κοιμηθη Παντες Ομως Θελομεν Μεταμορφωθη
52 Εν Μια Στιγμη Εν Ριπη Οφθαλμου Εν Τη Εσχατη Σαλπιγγι Διοτι Θελει Σαλπισει Και Οι Νεκροι Θελουσιν Αναστηθη Αφθαρτοι Και Ημεις Θελομεν Μεταμορφωθη
53 Διοτι Πρεπει Το Φθαρτον Τουτο Να Ενδυθη Αφθαρσιαν Και Το Θνητον Τουτο Να Ενδυθη Αθανασιαν
54 Οταν Δε Το Φθαρτον Τουτο Ενδυθη Αφθαρσιαν Και Το Θνητον Τουτο Ενδυθη Αθανασιαν Τοτε Θελει Γεινει Ο Λογος Ο Γεγραμμενος Κατεποθη Ο Θανατος Εν Νικη
55 Που Θανατε Το Κεντρον Σου Που Αδη Η Νικη Σου

ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ ΚΙ ΆΛΛΑ ΧΩΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ

ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ

Ματθαίος 5:31-32
Ερρέθη προς τούτοις ότι όστις χωρισθή την γυναίκα αυτού, ας δώση εις αυτήν διαζύγιον. Εγώ όμως σας λέγω ότι όστις χωρισθή την γυναίκα αυτού παρεκτός λόγου πορνείας, κάμνει αυτήν να μοιχεύηται, και όστις λάβη γυναίκα κεχωρισμένην, γίνεται μοιχός.
-Λουκάς 16:18
-Πας όστις χωρίζεται την γυναίκα αυτού και νυμφεύεται άλλην, μοιχεύει, και πας όστις νυμφεύεται κεχωρισμένην από ανδρός, μοιχεύει.
Α.Κορινθίους 7:10-16
-Εις δε τους νενυμφευμένους παραγγέλλω, ουχί εγώ αλλ' ο Κύριος, να μη χωρισθή η γυνή από του ανδρός αυτής• αλλ' εάν και χωρισθή, ας μένη άγαμος ή ας συνδιαλλαγή με τον άνδρα• και ο ανήρ να μη αφίνη την εαυτού γυναίκα. Προς δε τους λοιπούς εγώ λέγω, ουχί ο Κύριος• Εάν τις αδελφός έχη γυναίκα άπιστον, και αυτή συγκατανεύη να συνοική μετ' αυτού, ας μη αφίνη αυτήν• και γυνή ήτις έχει άνδρα άπιστον, και αυτός συγκατανεύει να συνοική μετ' αυτής, ας μη αφίνη αυτόν. Διότι ο ανήρ ο άπιστος ηγιάσθη διά της γυναικός, και η γυνή η άπιστος ηγιάσθη διά του ανδρός• επειδή άλλως τα τέκνα σας ήθελον είσθαι ακάθαρτα, αλλά τώρα είναι άγια. Εάν δε ο άπιστος χωρίζηται, ας χωρισθή. Ο αδελφός όμως ή αδελφή δεν είναι δεδουλωμένοι εις τα τοιαύτα• ο Θεός όμως προσεκάλεσεν ημάς εις ειρήνην. Διότι τι εξεύρεις, γύναι, αν μέλλης να σώσης τον άνδρα; ή τι εξεύρεις, άνερ, αν μέλλης να σώσης την γυναίκα;
-Α.Κορινθίους 7:39-40 -
Η γυνή είναι δεδεμένη διά του νόμου εφ' όσον καιρόν ζη ο ανήρ αυτής• εάν δε ο ανήρ αυτής αποθάνη, είναι ελευθέρα να υπανδρευθή με όντινα θέλει, μόνον να γίνηται τούτο εν Κυρίω. Μακαριωτέρα όμως είναι εάν μείνη ούτω, κατά την εμήν γνώμην• νομίζω δε ότι και εγώ έχω Πνεύμα Θεού.
-Μάρκος 10:2-12 -Και προσελθόντες οι Φαρισαίοι, ηρώτησαν αυτόν αν συγχωρήται εις άνδρα να χωρισθή την γυναίκα αυτού, πειράζοντες αυτόν. Ο δε αποκριθείς είπε προς αυτούς• τι προσέταξεν εις εσάς ο Μωϋσής; Οι δε είπον• Ο Μωϋσής συνεχώρησε να γράψη έγγραφον διαζυγίου και να χωρισθή αυτήν. Και αποκριθείς ο Ιησούς είπε προς αυτούς• Διά την σκληροκαρδίαν σας έγραψεν εις εσάς την εντολήν ταύτην• απ' αρχής όμως της κτίσεως άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς ο Θεός• ένεκεν τούτου θέλει αφήσει άνθρωπος τον πατέρα αυτού και την μητέρα, και θέλει προσκολληθή εις την γυναίκα αυτού, και θέλουσιν είσθαι οι δύο εις σάρκα μίαν. Ώστε δεν είναι πλέον δύο, αλλά μία σάρξ• εκείνο λοιπόν, το οποίον ο Θεός συνέζευξεν, άνθρωπος ας μη χωρίζη. Και εν τη οικία πάλιν οι μαθηταί αυτού ηρώτησαν αυτόν περί του αυτού, και λέγει προς αυτούς• Όστις χωρισθή την γυναίκα αυτού και νυμφευθή άλλην, πράττει μοιχείαν εις αυτήν• και εάν γυνή χωρισθή τον άνδρα αυτής και συζευχθή με άλλον, μοιχεύεται.
-Ματθαίος 19:3-9 -Και ήλθον προς αυτόν οι Φαρισαίοι, πειράζοντες αυτόν και λέγοντες προς αυτόν• Συγχωρείται εις τον άνθρωπον να χωρισθή την γυναίκα αυτού διά πάσαν αιτίαν; Ο δε αποκριθείς είπε προς αυτούς• Δεν ανεγνώσατε ότι ο πλάσας απ' αρχής άρσεν και θήλυ έπλασεν αυτούς και είπεν, Ένεκεν τούτου θέλει αφήσει άνθρωπος τον πατέρα και την μητέρα και θέλει προσκολληθή εις την γυναίκα αυτού, και θέλουσιν είσθαι οι δύο εις σάρκα μίαν; Ώστε δεν είναι πλέον δύο, αλλά μία σαρξ. Εκείνο λοιπόν το οποίον ο Θεός συνέζευξεν, άνθρωπος ας μη χωρίζη. Λέγουσι προς αυτόν• Διά τι λοιπόν ο Μωϋσής προσέταξε να δώση έγγραφον διαζυγίου και να χωρισθή αυτήν; Λέγει προς αυτούς• Διότι ο Μωϋσής διά την σκληροκαρδίαν σας συνεχώρησεν εις εσάς να χωρίζησθε τας γυναίκάς σας• απ' αρχής όμως δεν έγεινεν ούτω. Σας λέγω δε ότι όστις χωρισθή την γυναίκα αυτού εκτός διά πορνείαν και νυμφευθή άλλην, γίνεται μοιχός• και όστις νυμφευθή γυναίκα κεχωρισμένην, γίνεται μοιχός.

ΝΗΣΤΕΙΑ ΗΣΑΙΑΣ ΚΕΦ 1(11-20)

Τίνα χρείαν έχω του πλήθους των θυσιών σας; λέγει Κύριος· κεχορτασμένος είμαι από ολοκαυτωμάτων κριών και από πάχους των σιτευτών και δεν ευαρεστούμαι εις αίμα ταύρων ή αρνίων ή τράγων.
12 Όταν έρχησθε να εμφανισθήτε ενώπιόν μου, τις εζήτησεν εκ των χειρών σας τούτο, να πατήτε τας αυλάς μου;
13 Μη φέρετε πλέον, ματαίας προσφοράς το θυμίαμα είναι βδέλυγμα εις εμέ τας νεομηνίας και τα σάββατα, την συγκάλεσιν των συνάξεων, δεν δύναμαι να υποφέρω, ανομίαν και πανηγυρικήν σύναξιν.
14 Τας νεομηνίας σας και τας διατεταγμένας εορτάς σας μισεί η ψυχή μου είναι φορτίον εις εμέ εβαρύνθην να υποφέρω.
15 Και όταν εκτείνητε τας χείρας σας, θέλω κρύπτει τους οφθαλμούς μου από σας ναι, όταν πληθύνητε δεήσεις, δεν θέλω εισακούει αι χείρές σας είναι πλήρεις αιμάτων.
16 Λούσθητε, καθαρίσθητε· αποβάλετε την κακίαν των πράξεών σας απ' έμπροσθεν των οφθαλμών μου παύσατε πράττοντες το κακόν,
17 μάθετε να πράττητε το καλόν· εκζητήσατε κρίσιν, κάμετε ευθύτητα εις τον δεδυναστευμένον, κρίνατε τον ορφανόν, προστατεύσατε την δίκην της χήρας
18 Έλθετε τώρα, και ας διαδικασθώμεν, λέγει Κύριος εάν αι αμαρτίαι σας ήναι ως το πορφυρούν, θέλουσι γείνει λευκαί ως χιών εάν ήναι ερυθραί ως κόκκινον, θέλουσι γείνει ως λευκόν μαλλίον.
19 Εάν θέλητε και υπακούσητε, θέλετε φάγει τα αγαθά της γής·
20 εάν όμως δεν θέλητε και αποστατήσητε, θέλετε καταφαγωθή υπό μαχαίρας διότι το στόμα του Κυρίου ελάλησε

ΠΑΛΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΓΙΑ (ΧΟΡΤΟΦΑΓΙΑ-ΚΡΕΑΤΟΦΑΓΙΑ)

και ειπεν ο θεος ιδου δεδωκα υμιν παν χορτον σποριμον σπειρον σπερμα ο εστιν επανω πασης της γης και παν ξυλον ο εχει εν εαυτω καρπον σπερματος σποριμου υμιν εσται εις βρωσιν
και πασι τοις θηριοις της γης και πασι τοις πετεινοις του ουρανου και παντι ερπετω τω ερποντι επι της γης ο εχει εν εαυτω ψυχην ζωης παντα χορτον χλωρον εις βρωσιν και εγενετο ουτως (Γενεσις κεφ.1)

(Γενεσις κεφ.9)
και ο τρομος υμων και ο φοβος εσται επι πασιν τοις θηριοις της γης και επι παντα τα ορνεα του ουρανου και επι παντα τα κινουμενα επι της γης και επι παντας τους ιχθυας της θαλασσης υπο χειρας υμιν δεδωκα
3 και παν ερπετον ο εστιν ζων υμιν εσται εις βρωσιν ως λαχανα χορτου δεδωκα υμιν τα παντα
4 πλην κρεας εν αιματι ψυχης ου φαγεσθε
5 και γαρ το υμετερον αιμα των ψυχων υμων εκζητησω εκ χειρος παντων των θηριων εκζητησω αυτο και εκ χειρος ανθρωπου αδελφου εκζητησω την ψυχην του ανθρωπου
6 ο εκχεων αιμα ανθρωπου αντι του αιματος αυτου εκχυθησεται οτι εν εικονι θεου εποιησα τον ανθρωπον

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α' ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΕΦ Ι Ε 29-58 ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

29 επειδη τι θελουσι καμει οι βαπτιζομενοι υπερ των νεκρων εαν τωοντι οι νεκροι δεν ανασταινωνται δια τι και βαπτιζονται υπερ των νεκρων
30 δια τι και ημεις κινδυνευομεν πασαν ωραν
31 καθ ημεραν αποθνησκω μα την εις εσας καυχησιν μου την οποιαν εχω εν χριστω ιησου τω κυριω ημων
32 εαν κατα ανθρωπον επολεμησα με θηρια εν εφεσω τι το οφελος εις εμε αν οι νεκροι δεν ανασταινωνται ας φαγωμεν και ας πιωμεν διοτι αυριον αποθνησκομεν
33 μη πλανασθε φθειρουσι τα καλα ηθη αι κακαι συναναστροφαι
34 συνελθετε εις εαυτους κατα το δικαιον και μη αμαρτανετε διοτι τινες εχουσιν αγνωσιαν θεου προς εντροπην σας λεγω τουτο
35 αλλα θελει τις ειπει πως ανασταινονται οι νεκροι και με ποιον σωμα ερχονται
36 αφρον εκεινο το οποιον συ σπειρεις δεν ζωογονειται εαν δεν αποθανη
37 και εκεινο το οποιον σπειρεις δεν σπειρεις το σωμα το οποιον μελλει να γεινη αλλα γυμνον κοκκον σιτου τυχον η τινος των λοιπων
38 ο δε θεος διδει εις αυτο σωμα καθως ηθελησε και εις εκαστον των σπερματων το ιδιαιτερον αυτου σωμα
39 πασα σαρξ δεν ειναι η αυτη σαρξ αλλα αλλη μεν σαρξ των ανθρωπων αλλη δε σαρξ των κτηνων αλλη δε των ιχθυων και αλλη των πτηνων
40 ειναι και σωματα επουρανια και σωματα επιγεια πλην αλλη μεν η δοξα των επουρανιων αλλη δε η των επιγειων
41 αλλη δοξα ειναι του ηλιου και αλλη δοξα της σεληνης και αλλη δοξα των αστερων διοτι αστηρ διαφερει αστερος κατα την δοξαν
42 ουτω και η αναστασις των νεκρων σπειρεται εν φθορα ανισταται εν αφθαρσια
43 σπειρεται εν ατιμια ανισταται εν δοξη σπειρεται εν ασθενεια ανισταται εν δυναμει
44 σπειρεται σωμα ζωικον ανισταται σωμα πνευματικον ειναι σωμα ζωικον και ειναι σωμα πνευματικον
45 ουτως ειναι και γεγραμμενον ο πρωτος ανθρωπος αδαμ εγεινεν εις ψυχην ζωσαν ο εσχατος αδαμ εις πνευμα ζωοποιουν
46 πλην ουχι πρωτον το πνευματικον αλλα το ζωικον επειτα το πνευματικον
47 ο πρωτος ανθρωπος ειναι εκ της γης χοικος ο δευτερος ανθρωπος ο κυριος εξ ουρανου
48 οποιος ο χοικος τοιουτοι και οι χοικοι και οποιος ο επουρανιος τοιουτοι και οι επουρανιοι
49 και καθως εφορεσαμεν την εικονα του χοικου θελομεν φορεσει και την εικονα του επουρανιου
50 τουτο δε λεγω αδελφοι οτι σαρξ και αιμα βασιλειαν θεου δεν δυνανται να κληρονομησωσιν ουδε η φθορα κληρονομει την αφθαρσιαν
51 ιδου μυστηριον λεγω προς εσας παντες μεν δεν θελομεν κοιμηθη παντες ομως θελομεν μεταμορφωθη
52 εν μια στιγμη εν ριπη οφθαλμου εν τη εσχατη σαλπιγγι διοτι θελει σαλπισει και οι νεκροι θελουσιν αναστηθη αφθαρτοι και ημεις θελομεν μεταμορφωθη
53 διοτι πρεπει το φθαρτον τουτο να ενδυθη αφθαρσιαν και το θνητον τουτο να ενδυθη αθανασιαν
54 οταν δε το φθαρτον τουτο ενδυθη αφθαρσιαν και το θνητον τουτο ενδυθη αθανασιαν τοτε θελει γεινει ο λογος ο γεγραμμενος κατεποθη ο θανατος εν νικη
55 που θανατε το κεντρον σου που αδη η νικη σου
56 το δε κεντρον του θανατου ειναι η αμαρτια και η δυναμις της αμαρτιας ο νομος
57 αλλα χαρις εις τον θεον οστις διδει εις ημας την νικην δια του κυριου ημων ιησου χριστου 58 ωστε αδελφοι μου αγαπητοι γινεσθε στερεοι αμετακινητοι περισσευοντες παντοτε εις το εργον του κυριου γινωσκοντες οτι ο κοπος σας δεν ειναι ματαιος εν κυριω

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α' ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΕΦ Ι Ε 29-58 ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

29 Επει τί ποιήσουσιν οι βαπτιζόμενοι υπερ των νεκρων; ει ολως νεκροι ουκ εγείρονται, τί και βαπτίζονται υπερ αυτων;
30 τί και ημεις κινδυνεύομεν πασαν ωραν;
31 καθ' ημέραν αποθνήσκω, νη την υμετέραν καύχησιν, αδελφοί, ην εχω εν Χριστω Ιησου τω κυρίω ημων.
32 ει κατα ανθρωπον εθηριομάχησα εν Εφέσω, τί μοι το οφελος; ει νεκροι ουκ εγείρονται, Φάγωμεν και πίωμεν, αυριον γαρ αποθνήσκομεν.
33 μη πλανασθε. Φθείρουσιν ηθη χρηστα ομιλίαι κακαί.
34 εκνήψατε δικαίως και μη αμαρτάνετε, αγνωσίαν γαρ θεου τινες εχουσιν. προς εντροπην υμιν λαλω.
35 Αλλα ερει τις, Πως εγείρονται οι νεκροί; ποίω δε σώματι ερχονται;
36 αφρων, συ ο σπείρεις ου ζωοποιειται εαν μη αποθάνη.
37 και ο σπείρεις, ου το σωμα το γενησόμενον σπείρεις αλλα γυμνον κόκκον ει τύχοι σίτου η τινος των λοιπων.
38 ο δε θεος δίδωσιν αυτω σωμα καθως ηθέλησεν, και εκάστω των σπερμάτων ιδιον σωμα.
39 ου πασα σαρξ η αυτη σάρξ, αλλα αλλη μεν ανθρώπων, αλλη δε σαρξ κτηνων, αλλη δε σαρξ πτηνων, αλλη δε ιχθύων.
40 και σώματα επουράνια, και σώματα επίγεια. αλλα ετέρα μεν η των επουρανίων δόξα, ετέρα δε η των επιγείων.
41 αλλη δόξα ηλίου, και αλλη δόξα σελήνης, και αλλη δόξα αστέρων. αστηρ γαρ αστέρος διαφέρει εν δόξη.
42 Ουτως και η ανάστασις των νεκρων. σπείρεται εν φθορα, εγείρεται εν αφθαρσία. 43 σπείρεται εν ατιμία, εγείρεται εν δόξη. σπείρεται εν ασθενεία, εγείρεται εν δυνάμει.
44 σπείρεται σωμα ψυχικόν, εγείρεται σωμα πνευματικόν. ει εστιν σωμα ψυχικόν, εστιν και πνευματικόν.
45 ουτως και γέγραπται, Εγένετο ο πρωτος ανθρωπος Αδαμ εις ψυχην ζωσαν. ο εσχατος Αδαμ εις πνευμα ζωοποιουν.
46 αλλ ου πρωτον το πνευματικον αλλα το ψυχικόν, επειτα το πνευματικόν.
47 ο πρωτος ανθρωπος εκ γης χοϊκός, ο δεύτερος ανθρωπος εξ ουρανου.
48 οιος ο χοϊκός, τοιουτοι και οι χοϊκοί, και οιος ο επουράνιος, τοιουτοι και οι επουράνιοι.
49 και καθως εφορέσαμεν την εικόνα του χοϊκου, φορέσομεν και την εικόνα του επουρανίου.
50 Τουτο δέ φημι, αδελφοί, οτι σαρξ και αιμα βασιλείαν θεου κληρονομησαι ου δύναται, ουδε η φθορα την αφθαρσίαν κληρονομει.
51 ιδου μυστήριον υμιν λέγω. πάντες ου κοιμηθησόμεθα, πάντες δε αλλαγησόμεθα, 52 εν ατόμω, εν ριπη οφθαλμου, εν τη εσχάτη σάλπιγγι. σαλπίσει γάρ, και οι νεκροι εγερθήσονται αφθαρτοι, και ημεις αλλαγησόμεθα.
53 δει γαρ το φθαρτον τουτο ενδύσασθαι αφθαρσίαν και το θνητον τουτο ενδύσασθαι αθανασίαν.
54 οταν δε το φθαρτον τουτο ενδύσηται αφθαρσίαν και το θνητον τουτο ενδύσηται αθανασίαν, τότε γενήσεται ο λόγος ο γεγραμμένος, Κατεπόθη ο θάνατος εις νικος.
55 που σου, θάνατε, το νικος; που σου, θάνατε, το κέντρον;
56 το δε κέντρον του θανάτου η αμαρτία, η δε δύναμις της αμαρτίας ο νόμος.
57 τω δε θεω χάρις τω διδόντι ημιν το νικος δια του κυρίου ημων Ιησου Χριστου.
58 Ωστε, αδελφοί μου αγαπητοί, εδραιοι

επιστολη προς τιμοθεον α΄ κεφ4 (1-5) αρχαίο κείμενο

1Το δε πνευμα ρητως λέγει οτι εν υστέροις καιροις αποστήσονταί τινες της πίστεως, προσέχοντες πνεύμασιν πλάνοις και διδασκαλίαις δαιμονίων,
2 εν υποκρίσει ψευδολόγων, κεκαυστηριασμένων την ιδίαν συνείδησιν,
3 κωλυόντων γαμειν, απέχεσθαι βρωμάτων α ο θεος εκτισεν εις μετάλημψιν μετα ευχαριστίας τοις πιστοις και επεγνωκόσι την αλήθειαν.
4 οτι παν κτίσμα θεου καλόν, και ουδεν απόβλητον μετα ευχαριστίας λαμβανόμενον,
5 αγιάζεται γαρ δια λόγου θεου και εντεύξεως.

Α΄ ΤΙΜΟΘΕΟΝ 4 1-5 (ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ)

1.Αλλά το Πνεύμα ρητά λέει ότι σε υστερινούς καιρούς θα αποστατήσουν μερικοί από την πίστη, προσέχοντας σε πνεύματα πλάνης και σε διδασκαλίες δαιμονίων,
2 με την υποκρισία ψευδολόγων, που έχουν καυτηριασμένη τη δική τους συνείδηση,
3 οι οποίοι εμποδίζουν το γάμο και διατάζουν αποχή από φαγητά, που ο Θεός τα δημιούργησε, για να τα λαβαίνουν με ευχαριστία αυτοί που είναι πιστοί και που έχουν γνωρίσει καλά την αλήθεια.
4 Επειδή κάθε κτίσμα του Θεού είναι καλό και τίποτα δεν είναι απορρίψιμο, όταν λαβαίνεται με ευχαριστία.
5 γιατί αγιάζεται με το λόγο του Θεού και την προσευχή.